در کارخانه های شیمیایی، شرایط محیطی که تحت آن شکنندگی هیدروژن رخ می دهد را می توان به طور تقریبی به این دسته تقسیم کرد: اسیدهای غیر اکسید کننده با مقدار pH کمتر از 3. محلول قلیایی قوی با مقدار pH بالاتر از 12. اسیدهای آلی با pH=3؛ محلول نمک حاوی F - و I -، محلول خنثی حاوی H2S. در شرایط فوق، برخی از موارد به دلیل خوردگی یکنواخت و برخی دیگر مربوط به خوردگی موضعی هستند، اما هیدروژن در اثر واکنش های الکتروشیمیایی تولید می شود. البته نوع دیگری از محیط نیز وجود دارد که از قبل حاوی هیدروژن است.
برای کندانسورهای تیتانیوم یا کندانسورهایی که توسط آب دریا خنک می شوند، هنگامی که فلز تیتانیوم با لوله های برنجی آلومینیومی مخلوط می شود یا لوله های فلزی تیتانیوم همراه با ورق های لوله آلیاژ مس Muntz استفاده می شود، معمولاً از حفاظت کاتدی برای کاهش خوردگی آلیاژهای مس استفاده می شود. هنگامی که پتانسیل حفاظتی خیلی کم است، می تواند باعث جذب هیدروژن در لوله موثر شود. با تجزیه و تحلیل این نمونه‌های زانو زدن هیدروژنی، می‌توان دریافت که هیدروژنه شدن میله‌های تیتانیوم در محلول‌های الکترولیت عموماً نیازمند سه شرط زیر است که باید به طور همزمان برآورده شوند:
(1) مقدار pH محلول (که ممکن است محلی نیز باشد) باید کمتر از 3 یا بالاتر از 12 باشد.
(2) باید مکانیزمی برای تولید هیدروژن وجود داشته باشد، مانند کاهش پتانسیل خوردگی (کلی یا موضعی) فلز تیتانیوم در الکتریسیته تازه تا زیر پتانسیل تکامل هیدروژن از طریق خوردگی یکنواخت، خوردگی موضعی، خراش های مکانیکی سطح یا آلودگی، یا به طور مستقیم. ایجاد هیدروژن در سطح تیتانیوم به دلیل پتانسیل حفاظت کاتدی منفی.
(3) دمای محیط باید بالای 80 درجه باشد، در غیر این صورت اگرچه مکانیزمی برای تکامل هیدروژن و جذب هیدروژن توسط تیتانیوم وجود دارد، انتشار هیدروژن در زیر 80 درجه آهسته است و زانو زدن هیدروژن دشوار است، مگر اینکه تنش کششی شدید باعث افزایش دمای پایین شود. انتشار هیدروژن یا هیدروژن تولید شده توسط واکنش های الکتروشیمیایی گاهی اوقات باعث فشار جزئی اتاق بالا می شود.
نیروی الکتروموتور خوردگی تکامل هیدروژن بسیار کمتر از خوردگی کاهش اکسیژن است و به اکسیداسیون تیتانیوم مربوط می شود. پتانسیل واکنش Ti Ti به اضافه ne نزدیک است. هنگامی که تکمیل اکسیژن (از جمله اکسیدان ها) در محلول کند است و رقابت با تکامل هیدروژن دشوار است، خوردگی نوع تکامل هیدروژن اغلب غالب است. تکامل هیدروژن معمولاً تحت شرایط زیر رخ می دهد.
(1) پتانسیل استاندارد فلزات بسیار منفی است، مانند فلز تیتانیوم تحت حذف مداوم فیلم.
(2) پتانسیل خوردگی فلزات کمتر از پتانسیل تکامل هیدروژن در الکترولیت ها است. هنگامی که غلظت بالا باشد، مانند اسیدهای احیا کننده قوی.
(3) به دلیل تشکیل یون های پیچیده، غلظت یون تیتانیوم در محلول همیشه بسیار پایین نگه داشته می شود.
