تاثیر و مکانیسم عناصر آلیاژی بر مقاومت به خوردگی برنج
برنج یک آلیاژ مس با روی به عنوان عنصر آلیاژی اصلی است. محتوای روی معمولاً بین 10 تا 50 درصد است. میزان روی در برنج صنعتی کمتر از 50 درصد است. برنجی تک فاز و برنجی دوفاز می باشد. + برنج [1]. در مقایسه با مس خالص، برنج نه تنها دارای مشخصات کلی مس و آلیاژهای مس است، بلکه خواص مکانیکی بهتری نسبت به مس خالص دارد و همچنین از مزایای قیمت پایین و رنگ زیبا است که آن را به پرکاربردترین و مقرون به صرفه ترین ماده تبدیل می کند. . آلیاژ مس.
مقاومت در برابر خوردگی برنج عملکرد بسیار مهمی است. برنج مقاوم در برابر خوردگی به دلیل رسانایی حرارتی عالی و مقاومت در برابر خوردگی به طور گسترده ای به عنوان مواد تبادل حرارتی مانند لوله های کندانسور در نیروگاه ها و کشتی ها استفاده می شود. با این حال، برنج همچنان دارای مشکلات خوردگی زینک زدایی و ترک خوردگی تنشی در حین استفاده است که خطرات پنهان بسیاری را برای تولید صنعتی به همراه دارد. بهبود بیشتر مقاومت به خوردگی برنج و جلوگیری از شکست خوردگی لولههای برنجی برای عملکرد ایمن و اقتصادی بخشهای صنعتی مرتبط اهمیت زیادی دارد.
1. تأثیر عناصر آلیاژی بر مقاومت در برابر خوردگی برنج
به منظور جلوگیری از زینک زدایی برنج، محققان اقدامات زیادی انجام داده اند. موثرترین روش افزودن عناصر آلیاژی است. عناصر آلیاژی مورد استفاده در حال حاضر شامل قلع، آلومینیوم، نیکل، منگنز، آرسنیک، بور، آنتیموان، خاک کمیاب و غیره است. هنگام افزودن یک عنصر آلیاژی خاص به تنهایی، معمولاً مقدار بهینه ای از افزودن برای دستیابی به بهترین مقاومت در برابر خوردگی وجود خواهد داشت. هنگام افزودن چندین عنصر آلیاژی، مقدار بهینه ای از افزودن در بین آنها وجود خواهد داشت. و نسبت، در نتیجه یک اثر هم افزایی ایجاد می کند، که مقاومت به خوردگی برنج را نسبت به برنج با افزودن یک عنصر بیشتر بهبود می بخشد. انتخاب یک ترکیب معقول از چندین عنصر آلیاژی و تعیین مقدار و نسبت بهینه افزودن آنها برای بهبود مقاومت به خوردگی برنج از مسائل کلیدی در طراحی ترکیب آلیاژ است.
با این حال، افزودن عناصر آلیاژی به طور اجتناب ناپذیری اثرات نامطلوبی بر برخی دیگر از خواص آلیاژ خواهد داشت. بنابراین، همزمان با استفاده از روشهای آلیاژی برای بهبود مقاومت در برابر خوردگی، اجتناب یا کاهش اثرات مضر بر سایر خواص، بهویژه اطمینان از قابلیتهای خوب شکلدهی و پردازش جامع، یکی دیگر از موضوعات کلیدی در طراحی ترکیب آلیاژ است. در زیر اثرات عناصر آلیاژی رایج در برنج های پیچیده بر خواص آنها و هم افزایی آنها با یکدیگر ذکر شده است.
1.1 اثرات آرسنیک
در سال 1928، R. May[2] گزارش داد که افزودن مقادیر کمی آرسنیک به برنج میتواند از زینک زدایی برنج جلوگیری کند. متعاقباً، محققان داخلی و خارجی تعداد زیادی مطالعه در مورد مکانیسم مهار آرسنیک از روی برنجی انجام دادند. دو دیدگاه اصلی وجود دارد. یک دیدگاه این است که افزودن آرسنیک فرآیند کاتدی را مهار میکند، یعنی فرآیند رسوب مجدد مس، در نتیجه از روی زدایی جلوگیری میکند. R. May [2] پیشنهاد کرد که وقتی برنج با As در معرض آب دریا قرار می گیرد، لایه ای از فیلم As روی سطح آلیاژ مس رسوب می کند. این لایه به عنوان حامل اکسیژن عمل می کند و می تواند مس + را به مس اکسید کند و سپس مس به قلیایی نامحلول تبدیل شود. فرمول کلرید روی بستر رسوب میکند که غلظت یونهای مس را در نزدیکی سطح مشترک کاهش میدهد و فرآیند رسوب مجدد مس را مهار میکند. لو[3] معتقد بود که افزودن آرسنیک پتانسیل اضافی هیدروژن روی برنج را کاهش میدهد و باعث میشود که هیدروژن قبل از مس در موقعیت کاتد کاهش یابد و در نتیجه رسوب مجدد مس را مهار کند. لوسی[4] معتقد است که فقط مس{10}} را می توان با برنج به مس تقلیل داد، و مقادیر کمی از آرسنیک مس{12}} را به مس+ کاهش می دهد، و غلظت مس را در حد بسیار زیادی نگه می دارد. سطح پایین و مهار رسوب مجدد مس. دیدگاه دیگر این است که آرسنیک با مهار فرآیند آندی، یعنی فرآیند انحلال ترجیحی روی، از زینک زدایی جلوگیری می کند. Langenger [4] مکانیسم آرسنیک را در محیط CuCl2 یا CuCl 5% HCl مطالعه کرد. او معتقد بود که آرسنیک با مس و روی برهمکنش میکند و Cu-As-Zn را در مرز دانههای برنج تشکیل میدهد. لایه محافظی که روی را مسدود می کند ترجیحاً حل شود. یائو لوآن[5] و همکاران. از فناوری نابودی پوزیترون برای مطالعه برنج و برنج + دو فاز استفاده کرد و تأیید کرد که آرسنیک از انتشار جاهای خالی مضاعف جلوگیری می کند و معتقد بود که آرسنیک یک "جفت خالی دوگانه آرسنیک" را در برنج تشکیل می دهد. مهاجرت این مجموعه دشوارتر از تخلیه آزاد است که ظرفیت انتقال روی را کاهش می دهد، یعنی ظرفیت انتشار روی را کاهش می دهد و در نتیجه انحلال ترجیحی روی را مهار می کند. اگرچه آرسنیک می تواند به طور موثری از روی برنج زدایی جلوگیری کند و مقاومت به خوردگی برنج را تا حد زیادی بهبود بخشد، اما به دلیل اینکه آرسنیک یک عنصر بسیار سمی است، گازها و گرد و غبار سمی در فرآیند تولید به طور جدی محیط زیست را آلوده کرده و سلامت افراد را به خطر می اندازد. آرسنیک همچنین می تواند بر سایر خواص پردازش آلیاژ تأثیر منفی بگذارد. بنابراین، در دنیایی که آلودگی محیط زیست به طور فزاینده ای جدی می شود، محققان امیدوارند که عنصر جایگزینی برای آرسنیک برای از بین بردن آلودگی آرسنیک در صنعت برنج بیابند.
1.2 تأثیر بور و اثر هم افزایی بور- آرسنیک
در سال 1984، Toivanen [6] *** عنصر کمیاب بور را به برنج دوبلکس Cu-Zn اضافه کرد و تأیید کرد که عنصر کمیاب بور می تواند به طور موثری از زینک زدایی برنج جلوگیری کند. علاوه بر این، وی معتقد است که این نتیجه اشغال بور در جای خالی ایجاد شده پس از زینک زدایی و جلوگیری از مهاجرت اتم های روی است. وانگ جیهوی و همکاران [7] یک مطالعه سیستماتیک در مورد ساختار، خواص مکانیکی، مقاومت در برابر خوردگی و مقاومت سایشی برنج آلومینیوم HAl77-2 پس از افزودن بور انجام داد و دریافت که پس از افزودن بور به برنج آلومینیوم، دانهها تصفیه شدند. ، سختی افزایش می یابد و مقاومت در برابر خوردگی و مقاومت در برابر سایش به طور قابل توجهی بهبود می یابد. آنها از آزمایشهای نابودی پوزیترون برای مطالعه مکانیسم بور استفاده کردند و معتقد بودند که اتمهای بور میتوانند مرزهای دانهها و جای خالی دوبرابر را پر کنند، نیروی پیوند را در این مکانها افزایش دهند و مانع از انتشار و مهاجرت اتمهای روی از طریق دو جای خالی و مرز دانهها شوند.
تغییر مکان؛ محتوای بور بهینه در HAl{{0}} 0.01٪ است. در همان زمان، وانگ جیهوی و همکاران. [8] همچنین از همین روش برای انجام یک مطالعه سیستماتیک بر روی برنج آلومینیوم HAl77-2 با بور و آرسنیک افزوده شده استفاده کرد. نتایج تحقیق با برنج آلومینیوم HAl77-2 که فقط بور و فقط آرسنیک اضافه کرده بود مقایسه شد. مشخص شد که افزودن ترکیبی آرسنیک و بور می تواند از خوردگی زینک زدایی برنج به طور موثرتری نسبت به افزودن بور یا آرسنیک به تنهایی جلوگیری کند و در ** تحت محتوای بهینه بور و آرسنیک، ضریب زینک زدایی برنج تقریباً برابر با 1 است. یعنی زینک زدایی تقریباً به طور کامل سرکوب شده است. علاوه بر این، آنها همچنین محاسبه کردند که درصد اتمی بهینه بور و آرسنیک اضافه شده به برنج آلومینیوم تقریباً 1:1 و محتوای آن تقریباً 5×10-4 است. بنابراین، آنها معتقدند که ترکیب آرسنیک و بور به صورت جفت As-B عمل می کند. اگرچه بور و آرسنیک به طور جداگانه اضافه می شوند، کمپلکس "اتم خالی دوگانه بور" و مجموعه "اتم خالی دوگانه آرسنیک" تشکیل شده می توانند جای خالی مضاعف را اشغال کنند، ظرفیت انتشار فضای خالی مضاعف را کاهش دهند و از زینک زدایی جلوگیری کنند، اما چون نمی توانند پر کردن کامل جای خالی مضاعف، اما آنها فقط می توانند مهاجرت دو جای خالی را کاهش دهند، اما نمی توانند از آن جلوگیری کنند. جفت As-B که توسط اثر هم افزایی آرسنیک و بور تشکیل شده است، می تواند جای خالی دوگانه ایجاد شده پس از خوردگی را به طور کامل پر کند، در نتیجه کانال نفوذ را مسدود کرده و از مهاجرت جاهای خالی مضاعف جلوگیری می کند. مهاجرت، بنابراین امکان جلوگیری کامل از زینک زدایی برنج را فراهم می کند.
ژانگ ژیچیانگ و همکاران [9] ترکیب، ساختار و مقاومت به خوردگی HSn{1}} قلع برنج اضافه شده با بور و آرسنیک را مورد مطالعه قرار داد و تأیید کرد که اثر هم افزایی آرسنیک و بور مقاومت به خوردگی آلیاژ را بهبود میبخشد. لینگ جین سونگ [10] مقاومت لکه ای و مقاومت به خوردگی HSn{3}} قلع برنج اضافه شده با بور و آرسنیک را مطالعه کرد و دریافت که مقاومت لکه و مقاومت به خوردگی برنج قلع تحت اثر هم افزایی آرسنیک و بور بهبود یافته است. و اعتقاد بر این است که افزودن بور ساختار معیوب اکسید مس سطح را تغییر می دهد و لایه اکسید مس را یکنواخت تر و متراکم تر می کند و کمتر مستعد فرسایش می شود.
1.3 تأثیر قلع
افزودن قلع به طور همزمان استحکام، سختی و مقاومت در برابر خوردگی برنج را بهبود می بخشد. عموماً اعتقاد بر این است که قلع در طول فرآیند خوردگی آند به طور مداوم بر روی سطح خورده شده برنج تجمع می یابد و یک فیلم ترکیبی قلع چهار ظرفیتی متراکم را تشکیل می دهد. این فیلم عملکردی دارد که از خوردگی آند زیرلایه جلوگیری می کند، از زینک زدایی برنج جلوگیری می کند و آن را در برابر خوردگی مقاوم می کند. رابطه جنسی بسیار بهبود یافته است. سئونگمن سون [11] پس از مطالعه برنج دوفاز نیز معتقد بود که نقش قلع ترویج تشکیل لایه غیرفعال سطحی است و این فیلم در فاز هسته میشود و سپس به تدریج رشد میکند تا فاز را بپوشاند. با این حال، Liu Zengcai [12] مطالعه کرد که افزودن Sn به برنج مرزهای دانه را تقویت میکند و در نتیجه مقاومت به خوردگی برنج HSn{3}}A را تا حد زیادی بهبود میبخشد. با این حال، برای HSn برنجی دوبلکس62-1، Sn میتواند در مرز فاز وجود داشته باشد. و غنی سازی مرز دانه فاز، که از روی زدایی جلوگیری می کند، اما نمی تواند به طور کامل از اتصال خوردگی در امتداد مرزهای فاز و مرز دانه جلوگیری کند. برنج قلع به طور گسترده ای در محیط های دریایی مانند کشتی های دریایی و نیروگاه های ساحلی استفاده می شود، بنابراین به عنوان "برنج دریایی" نیز شناخته می شود. با این حال، قلع بیش از حد باعث کاهش انعطاف پذیری آلیاژ می شود. قلع برنجی که معمولاً استفاده می شود حاوی حدود 1٪ قلع است.
1.4 تاثیر آلومینیوم
در مقایسه با سایر عناصر آلیاژی، آلومینیوم می تواند به طور قابل توجهی استحکام و مقاومت در برابر خوردگی برنج را بهبود بخشد. از آنجایی که پتانسیل استاندارد آلومینیوم منفی تر از روی است، تمایل یونیزاسیون بیشتری دارد و بر اکسیژن موجود در محیط اولویت دارد تا یک فیلم اکسید آلومینیوم متراکم و سخت تشکیل دهد که می تواند از اکسیداسیون بیشتر آلیاژ جلوگیری کند. لایه Al2O3 تشکیل شده دارای خوردگی زیرلایه است. علاوه بر این، از آنجایی که لایه محافظ متراکم و سخت است، همچنان می تواند در برابر ضربه و اصطکاک آب دریا حتی در جریان آب دریا مقاومت کند. در عین حال، فیلم کامل محصول ضد خوردگی آن می تواند تخلخل را به حداقل برساند که تا حد زیادی می توان به آن دست یافت. از خوردگی موضعی خودداری کنید. افزودن آلومینیوم به برنج به طور قابل توجهی منطقه فاز را به سمت زاویه مس تغییر می دهد. هنگامی که محتوای آلومینیوم بالا باشد، یک فاز سخت و شکننده ظاهر می شود که استحکام و سختی آلیاژ را افزایش می دهد. در عین حال، انعطاف پذیری آن بسیار کاهش می یابد. افزودن Sn، Sb، Bi، Te، Si، Ni و سایر عناصر به برنج آلومینیومی می تواند مقاومت در برابر خوردگی آن را بیشتر بهبود بخشد.
اثر 1.5 با نیکل قلع هم افزایی است
افزودن نیکل ناحیه فاز برنج را گسترش میدهد، یعنی زمانی که محتوای روی و Al افزایش مییابد، هنوز میتوان ساختار تک فازی را حفظ کرد که استحکام، چقرمگی و خواص پردازش فشار سرد و گرم برنج را بهبود میبخشد. سئونگمن-سون و همکاران [11] اثرات قلع و نیکل را بر عملکرد خوردگی H6{3}} برنج مورد مطالعه قرار دادند. نتایج نشان داد که افزودن نیکل به سادگی نمی تواند عملکرد خوردگی آلیاژ را بهبود بخشد. افزودن نیکل تنها زمانی می تواند قابل توجه باشد که قلع در برنج وجود داشته باشد. مقاومت در برابر خوردگی برنج به میزان بیشتری نسبت به آنچه که با افزودن قلع به دست می آید بهبود می یابد. این همچنین نشان می دهد که یک اثر هم افزایی بین نیکل و قلع وجود دارد. زمانی که محتوای قلع حدود 0.7 درصد و مقدار نیکل برابر یا کمی کمتر باشد، نیکل و قلع به صورت ترکیبی رسوب می کنند که بر رنگ زرد تأثیر می گذارد. محصولات خوردگی روی سطح مس دارای اثر محافظتی بوده و از خوردگی بیشتر جلوگیری می کند و در نتیجه مقاومت در برابر خوردگی آلیاژ را بهبود می بخشد.
1.6 اثر منگنز
عنصر منگنز اضافه شده در مس حل می شود و باعث اعوجاج شبکه مسی و ایجاد انرژی اعوجاج می شود، به طوری که آلیاژ محلول جامد تقویت می شود. در همان زمان، پس از پیری، منگنز و سی در آلیاژ ترکیب شده و به شکل ذرات Mn5Si3 رسوب میکنند. این ترکیبات پراکنده Mn5Si3 می توانند از حرکت نابجایی ها جلوگیری کنند و استحکام آلیاژ را تا حد زیادی بهبود بخشند. مشاهده می شود که افزودن منگنز می تواند استحکام و سختی برنج را بهبود بخشد. برنج منگنز همراه با مقاومت عالی در برابر خوردگی در آب دریا، کلرید و بخار فوق گرم، به طور گسترده در کشتی سازی و صنایع نظامی استفاده می شود.
1.7 تأثیر خاک های کمیاب
Xie Bing و همکاران.[14] بررسی شد که پس از افزودن خاکهای کمیاب به مس و آلیاژهای مس، آنها می توانند گاز زدایی و حذف ناخالصی ها، بهبود ریزساختار مس و آلیاژهای مس، افزایش استحکام و سختی آنها و افزایش پایداری حرارتی را انجام دهند. می تواند مقاومت در برابر خوردگی و مقاومت در برابر سایش آلیاژهای مس را افزایش دهد. تان رونگشنگ و همکاران [15-16] اثر افزودن خاکهای کمیاب بر مقاومت به خوردگی و مکانیسم خوردگی قلع برنج HSn70-1 را بررسی کرد. آنها معتقد بودند که افزودن خاکهای کمیاب به برنج قلع اثرات زیر را در بهبود مقاومت به خوردگی دارد: ① به جز گاز، ناخالصی ها را حذف می کند، فلز را تصفیه می کند، دانه ها را تصفیه می کند، ساختار آلیاژ را متراکم می کند و مقاومت انتشار اتم های روی را افزایش می دهد. ② برای جلوگیری از انتشار اتم های روی به راحتی یک فیلم اکسید روی سطح مشترک تشکیل دهید. ③ از تجزیه Cu2Cl2 جلوگیری می کند و مانع تبدیل Cu+ به Cu{6}} می شود، رسوب مجدد Cu{7}} را کاهش می دهد. در همان زمان، آنها همچنین یک مطالعه تطبیقی بر روی خواص دمای بالا HSn{9}} قلع برنج با ترکیب خاکهای کمیاب و آرسنیک اضافه شده انجام خواهند داد. نتایج به شرح زیر است: ① افزودن مقدار مناسبی از خاکهای کمیاب مخلوط میتواند ساختار آلیاژی را پالایش کند، رشد دندریتها را در ریزساختار مهار کند، و ساختار کریستالی را متمایز کند، در حالی که دندریتها در HSn توسعه مییابند{10 }} آلیاژ با آرسنیک اضافه شده. ② افزودن مقدار مناسبی از خاکهای کمیاب مخلوط میتواند به طور قابل توجهی افزایش طول برنج قلع را در دمای بالا افزایش دهد و کارایی گرم را بهبود بخشد، در حالی که افزودن آرسنیک دمای آن را کاهش میدهد. ③ افزودن خاکهای کمیاب مخلوط، استحکام برنج قلع را در دمای بالا کمی بهبود می بخشد، در حالی که افزودن آرسنیک تأثیر کمی دارد. Zhang Zhiqiang [17] دریافت که مقاومت به خوردگی لوله های کندانسور HSn{14}} اضافه شده با سریم خاکی کمیاب بیشتر بهبود یافته است، اما او مکانیسم عمل سریم را گزارش نکرد، بلکه فقط تغییرات ساختاری ناشی از افزودن را مشاهده کرد. از سریم، یعنی یک مشکل تعداد بیشتری از فازهای دوم نقطه سیاه وجود داشت. سان لیانچائو و همکاران [16] همزمان آنتیموان، آلومینیوم و خاک کمیاب را به HSn{17}} اضافه کرد که تأثیر خوبی در بهبود مقاومت به خوردگی آلیاژ داشت. نقش آنتیموان تشکیل یک فیلم اکسید Sb2O3 برای جلوگیری از انتشار جدید و جلوگیری از انحلال ترجیحی جدید است. با این حال، اثر آنتیموان به اندازه آرسنیک قوی نیست و عمق خوردگی بیشتر است. پس از افزودن همزمان آنتیموان، آلومینیوم و خاک کمیاب، علاوه بر اثر جامع، این سه عنصر به ناچار اثر هم افزایی ایجاد می کنند که نه تنها لایه ریزش را کاهش می دهد، بلکه لایه نفوذ را نیز از بین می برد و اثر خوبی را به دست می آورد. با کمترین عمق خوردگی مقاومت به خوردگی آن برابر با HSn{20}} است که آرسنیک اضافه شده است.
2. مکانیسم اثر خاک های کمیاب
2.1 اثرات فیزیکی و شیمیایی خاکهای کمیاب
مس صنعتی و آلیاژهای مس به طور کلی حاوی انواع ناخالصیها هستند و مقدار کل ناخالصیها حتی میتواند به 05/0/0/0 درصد تا 8/0 درصد برسد. برخی از این ناخالصی ها، اگرچه زیاد نیستند، اغلب به طور جدی بر خواص عالی مس خالص یا مواد آلیاژ مس تأثیر می گذارند. . به عنوان مثال، ترکیبات شکننده (Cu2O و Cu2S) که توسط اکسیژن، گوگرد و مس تشکیل میشوند، رسانایی، مقاومت در برابر خوردگی و عملکرد جوشکاری مس را کاهش میدهند. از آنجایی که فلزات خاکی کمیاب دارای فعالیت شیمیایی بالا و شعاع اتمی زیاد هستند، افزودن مواد افزودنی خاکی کمیاب به مس یا آلیاژهای مس میتواند به طور موثری گاز زدایی و
حذف ناخالصی ها، بهبود و تقویت خواص مختلف.
2.2 اثر خالص سازی خاک های کمیاب
(1) اکسید زدایی خاک کمیاب یک اکسید زدا قوی است. پس از اینکه خاک کمیاب واکنش دی اکسیداسیون را کامل کرد، اکسید تولید شده روی سطح مایع مس در یک فاز جامد شناور می شود و وارد فاز سرباره برای حذف می شود و در نتیجه به هدف خالص سازی مس و حذف اکسیژن می رسد. اگر از نقطه نظر ترمودینامیکی آن را توضیح دهیم و ایتریوم خاکی کمیاب را به عنوان مثال توضیح دهیم، فرمول کلی واکنش اکسیژن زدایی آن این است: x[RE]+y[O]→ RExOy(S)
(2) گوگردزدایی اصل گوگردزدایی از خاکهای کمیاب در آلیاژ مس شبیه به اکسیدزدایی است. با در نظر گرفتن خاک کمیاب Ce به عنوان مثال، فرمول واکنش به شرح زیر است: Cu2S + Ce→ 2Cu+CeS· با توجه به داده های ترمودینامیکی، می توان محاسبه کرد که این واکنش گوگرد زدایی بالاتر از دمای نقطه ذوب آلیاژ مس است و رابطه بین انرژی آزاد استاندارد تشکیل و دمای T است: ΔG0T =-192360+9.2TlogT-11.8T در 1400K، ΔG0T=-707103J/ مول. در این زمان، ثابت تعادل واکنش گوگردزدایی Kp{13}}.461×1026 است. مشاهده می شود که در مس مذاب، روند ترمودینامیکی واکنش گوگرد زدایی از خاک کمیاب بسیار زیاد است و می تواند مقدار کمی ناخالصی گوگردی در مس را حذف کند.
(3) فرآیند هیدروژن زدایی خاکهای کمیاب هیدروژنه در مایع مس را می توان تقریباً به صورت زیر توصیف کرد: H2→ 2[H]CuRE+[H]→محلول جامد Cu[REH] محلول جامد+ (x-1) )[H] ] →CuREH واکنش بین فلزات خاکی کمیاب و هیدروژن برای تشکیل هیدرید پایدار نوع REH یک واکنش گرمازا قوی است. در طی فرآیند پردازش مس، افزودن خاکهای کمیاب به مذاب مس با هیدروژن محلول میتواند به سرعت هیدروژن اتمی مس را جذب و حل کند و با آن واکنش داده و تحت شرایط خاصی هیدرید تولید کند. هیدرید به راحتی روی سطح مایع مس شناور می شود و در دماهای بالا دوباره تجزیه حرارتی می شود و گاز هیدروژن آزاد می کند یا اکسید می شود.
