مشکلات مربوط به جوشکاری نوارهای مسی واتر استاپ مسی

مشکلات مربوط به جوشکاری نوارهای مسی واتر استاپ مسی

نحوه جوش دادن نوار مسی واتر استاپ

یک آهن لحیم گرمای داخلی 50-وات، سیم لحیم رزین، کاغذ سنباده ریز و انبر سوزنی کافی است. از کاغذ سنباده برای برداشتن لایه اکسید روی سطح نوار مسی واتر استاپ استفاده کنید تا براق شود. یک آهن لحیم کاری برقی را به قلع آبکاری روی هر نوار مسی ضد آب گرم کنید. سپس دو ورق مسی روی هم قرار گرفته و با حرارت دادن با آهن لحیم کاری ذوب می شوند.

تست فرآیند جوشکاری نوار مسی ضد آب

نیازی به ایجاد اتصال جوشی نوار مسی واتر استاپ به شکل دماغه گاوی نیست، فقط می توان دو قطعه را در دو طرف جوش داد. هنگامی که ورق مسی واتر استاپ به عنوان نوار مسی واتر استاپ طراحی می شود، قطعه آزمایش باید مطابق شکل خاص طراحی شده با توجه به الزامات نظارت در محل برای بازرسی ارسال شود. اگر نیازی به نظارت در محل وجود نداشته باشد، قطعه آزمایش را می توان به طور معمول برای بازرسی به طور معمول ارسال کرد.

در اینجا به معرفی مختصری از فرآیند جوشکاری و روش های تشخیص نوارهای مسی واتر استاپ می پردازیم:

1. جوش لبه دو طرفه برای اتصال نوارهای مسی واتر استاپ استفاده می شود و طول لپ کمتر از 20 میلی متر نیست. برای جوشکاری باید از جوشکاری با گاز الکترود برنجی استفاده کرد و از جوشکاری قوس دستی نباید استفاده کرد.

2. شرایط عملیات جوشکاری: 1) جوشکاران باید آموزش دیده و ارزیابی شوند، گواهی کار داشته باشند و با خواص مکانیکی و روش های عملیاتی آشنا باشند. 2) کلیه تجهیزات جوش گازی باید قبل از کار یا هنگام کار مجدد پس از مدت زمان طولانی بازرسی شوند. اتصالات و بست‌های شیر بطری‌های استیلن، بطری‌های اکسیژن و شیلنگ‌های لاستیکی باید محکم و مطمئن باشند و هیچ گونه شلی، آسیب یا نشت هوا مجاز نیست. بطری های اکسیژن و لوازم جانبی آنها، شیلنگ های لاستیکی و ابزار نباید به چربی و کثیفی آلوده شوند. به این ترتیب این تضمین می کند که هیچ حادثه ای به دلیل خرابی تجهیزات جوش گاز در طول فرآیند جوشکاری گاز رخ نمی دهد. 3) تجهیزات جوش گاز، لوازم جانبی و خطوط لوله را از نظر نشت بررسی کنید. برای آزمایش فقط از آب صابون استفاده کنید. در طول آزمایش، برای جلوگیری از ایجاد آتش سوزی، هیچ شعله باز یا سیگار کشیدن در اطراف مجاز نیست. 4) فاصله بطری های اکسیژن، بطری های استیلن و شعله های باز باید بیش از 10 متر باشد. در صورت شدید بودن شرایط نباید کمتر از 5 متر باشد و باید اقدامات ایزوله انجام شود.

3. روش جوشکاری استفاده از اکسیژن و استیلن برای تولید دمای بالا، ذوب فلز میله جوش و جوشکاری و سپس جامد شدن برای تشکیل جوش است.

4. برای به دست آوردن اتصالات جوش با کیفیت بالا، شکل و اندازه حوضچه جوش باید همیشه ثابت باشد.

5. روش های آزمایش و نتایج آزمایش باید یک به یک بر اساس مقررات مربوطه GB/T528 بررسی شود و هیچ گونه حباب، آخال سرباره یا جوش کاذب وجود نداشته باشد. در صورت لزوم، بررسی قدرت انجام دهید. استحکام کششی نباید کمتر از 75 درصد استحکام ماده پایه باشد. اتصالات جوش داده شده باید دارای سطح صاف، بدون سوراخ، شکاف و تراوش آب باشند.

جوش واتراستاپ مسی

روش تست کیفیت جوش واتر استاپ های نوار مسی واتر استاپ مسی

1. اتصال مسی واتراستاپ جوش داده شده را می توان از نظر کیفیت ظاهری بازرسی کرد

پس از اتمام جوشکاری، از بازرسی یا اندازه گیری بصری استفاده کنید تا بررسی کنید که آیا جوش صاف و صاف است، آیا خطای رابط زمان محور مطابق با الزامات فنی سند مناقصه است و طول همپوشانی کمتر از 20 میلی متر نیست.

2. تست نفوذ نفت سفید اتصالات جوش داده شده

ابتدا سطح قطعه را برای بررسی بدون باقی ماندن لکه تمیز کنید. آن را با دوغاب پودر سفید بمالید. پس از خشک شدن کامل، در پشت جوش نفت سفید بمالید. به دلیل اثر کششی نفت سفید، ویژگی نفوذ در شکاف های کوچک را دارد. اگر درز جوش ورق واتر استاپ مسی سفت نباشد یا در داخل فولاد شلی، لایه میانی یا گرد و غبار وجود داشته باشد، نفت سفید از ورق واتر استاپ مسی به طرف دیگر ماده فولادی یا جوش می ریزد و نمایان می شود. لکه روی پودر سفید

برای تشخیص دقیق محل عیب و جلوگیری از پخش شدن لکه پرینت، پس از زدن نفت سفید لحظه ای توقف کرده و مشاهده نمایید. محلی که برای اولین بار لکه چاپ ظاهر می شود، محل نقص است. به منظور حصول اطمینان از اینکه نفت سفید دارای زمان نفوذ کافی است، لازم است اطمینان حاصل شود که فرآیند تشخیص بیش از نیم ساعت بدون هیچ لکه ای طول می کشد.

3. روش های تست خواص مکانیکی اتصالات جوشی

آزمایش کشش اتصال نباید کمتر از 80 درصد مقاومت کششی ماده پایه باشد. این منطقه باید به شدت کنترل شود.

نحوه جوشکاری ورق های مسی به ورق های مسی

قبل از استفاده از اتو لحیم کاری جدید، نوک آن را با کاغذ سنباده ریز جلا دهید، برق بزنید و آن را گرم کنید، آن را در رزین فرو کنید و لبه تیغه نوک را به سیم لحیم کاری لمس کنید تا نوک آن به طور یکنواخت با قلع پوشانده شود. انجام این کار می تواند جوشکاری را تسهیل کرده و از اکسید شدن سطح نوک آهن لحیم کاری جلوگیری کند. اگر نوک آهن لحیم کاری قدیمی به شدت اکسید شده و سیاه شد، می توانید از یک فویل فولادی برای جدا کردن اکسید سطح استفاده کنید تا درخشش فلزی ظاهر شود و سپس قبل از استفاده آن را دوباره قلع کاری کنید.

آهن لحیم کاری به منبع تغذیه 220 ولت AC نیاز دارد و هنگام استفاده از آن باید به ایمنی توجه ویژه ای داشت. نکات زیر باید با دقت انجام شود:

برای فیش آهن لحیم کاری بهتر است از دوشاخه سه قطبی استفاده کنید. مطمئن شوید که محفظه به درستی زمین شده است.

قبل از استفاده، به دقت بررسی کنید که آیا دوشاخه برق و سیم برق آسیب دیده اند یا خیر. و بررسی کنید که آیا نوک لحیم کاری شل است یا خیر.

هنگام استفاده از لحیم کاری، ضربه محکمی به آن نزنید. مراقب باشید زمین نخورید. اگر مقدار زیادی لحیم روی نوک لحیم کاری وجود دارد، آن را با یک پارچه پاک کنید. برای جلوگیری از سوزاندن دیگران آن را دور نریزید.

در طول فرآیند جوشکاری، آهن لحیم کاری را نمی توان در اطراف خود رها کرد. در صورت عدم لحیم کاری باید روی پایه لحیم کاری قرار گیرد. توجه داشته باشید که سیم برق را نمی توان روی نوک آهن لحیم کاری قرار داد تا از سوختن لایه عایق و ایجاد حادثه جلوگیری شود.

پس از استفاده، برق باید بلافاصله قطع شود و دوشاخه برق باید از برق جدا شود. پس از خنک شدن، آهن لحیم کاری را دوباره داخل جعبه ابزار قرار دهید.

2. لحیم کاری و شار

هنگام جوشکاری، لحیم کاری و شار نیز مورد نیاز است.

(1) لحیم کاری: برای جوش دادن قطعات الکترونیکی، معمولاً از سیم لحیم کاری با هسته رزین استفاده می شود. این نوع سیم لحیم دارای نقطه ذوب پایین تری است و حاوی شار رزین است که استفاده از آن را بسیار آسان می کند.

(2) شار: فلاکس که معمولاً مورد استفاده قرار می گیرد رزین یا آب کلوفه است (کلوفون را در الکل حل کنید). استفاده از فلاکس می تواند به حذف اکسیدها از سطح فلز، تسهیل لحیم کاری و محافظت از نوک آهن لحیم کاری کمک کند. خمیر لحیم کاری را می توان هنگام لحیم کاری قطعات یا سیم های بزرگتر نیز استفاده کرد. با این حال، تا حدی خورنده است و پس از جوشکاری، بقایای آن باید به سرعت حذف شود.

3. ابزار کمکی

برای تسهیل عملیات جوشکاری، اغلب از انبر سوزنی، انبردست افست، موچین و چاقو به عنوان ابزار کمکی استفاده می شود. شما باید یاد بگیرید که از این ابزارها به درستی استفاده کنید.

2. درمان قبل از جوشکاری

قبل از جوشکاری، عملیات پیش لحیم کاری باید روی پین های اجزاء یا قسمت های لحیم کاری برد مدار انجام شود.

1. لایه اکسیدی را از قسمت جوش جدا کنید

چاقوها را می توان از تیغه های اره شکسته درست کرد. لایه اکسید روی سطح سرب فلزی را بتراشید تا درخشندگی فلزی پین آشکار شود. برد مدار چاپی را می توان با کاغذ گاز ریز پرداخت کرد و سپس با یک لایه محلول الکل رزین پوشاند.

2. آبکاری قلع اجزا

سرنخ های خراشیده شده را قلع کنید. می توانید سرب را در محلول الکل رزین آغشته کنید، نوک لحیم کاری داغ را با قلع روی سرب فشار دهید و سرب را بچرخانید. این اجازه می دهد تا سرنخ ها به طور یکنواخت با یک لایه نازک قلع اندود شوند. قبل از جوشکاری سیم ها، غلاف عایق را باید جدا کرد و سپس دو عملیات فوق را می توان قبل از جوشکاری رسمی انجام داد. اگر سیمی با چند رشته مفتول فلزی باشد، پس از پرداخت باید ابتدا آن را به هم تاب داده و سپس قلع کاری کرد.