بیماری پارکینسون

بیماری پارکینسون

بیماری پارکینسون

بیماری ویلسون از نظر عصبی و آسرولوپلاسمینمی ارثی با تجمع مس در مغز و ایجاد علائم عصبی، از جمله دیستونی و اختلال شناختی، که شبیه بیماری پارکینسون (PD) است، مشخص می شود (151). اختلال در هموستاز مس در PD (152) ثبت شده است. کاهش مس در نواحی مغز با از دست دادن نورون ها در بیماران PD رخ می دهد (153، 154). علاوه بر این، برخی از مطالعات غلظت کمتر مس سرم و/یا CP را در بیماران مبتلا به PD در مقایسه با افراد سالم ثبت کرده اند ({4}}). با این حال، مصرف مس در رژیم غذایی با خطر ابتلا به PD در دو مطالعه مورد شاهدی کوچک ارتباطی نداشت (158، 159). مانند پس از میلاد، تحقیقات بیشتری برای روشن شدن اینکه آیا عدم تعادل مس در پاتوژنز PD نقش دارد یا خیر، مورد نیاز است.

بیماری کبد چرب غیر الکلی

مشابه یافته‌های مدل‌های حیوانی (160)، مطالعات انسانی، مس با گردش کم (161، 162) یا محتوای مس کم کبدی (161، 163، 164) را در بزرگسالان و کودکان مبتلا به بیماری کبد چرب غیرالکلی ثبت کرده‌اند. ارتباط معکوس بین محتوای مس کبدی و شدت بیماری کبد نیز مشاهده شده است (163، 165). با این حال، مشخص نیست که آیا مصرف کم مس در رژیم غذایی ممکن است در پاتوژنز بیماری نقش داشته باشد یا اینکه متابولیسم نامنظم مس تنها مظهر بیماری کبدی است.

منابع

منابع غذایی

مس در طیف گسترده ای از غذاها یافت می شود و در گوشت اندام، صدف، آجیل و دانه ها به وفور یافت می شود. غلات سبوس گندم و محصولات غلات کامل نیز منابع خوبی از مس هستند. بر اساس نظرسنجی های ملی (NHANES)، میانگین مصرف رژیم غذایی مس در ایالات متحده 1.1 میلی گرم در روز برای زنان بالغ و 1.3 میلی گرم در روز برای مردان بزرگسال است (166)، سطوحی که بیش از RDA تعیین شده برای مس برای بزرگسالان 900 میکروگرم است. / روز (نگاه کنید بهمیز 1). میزان مس تخمینی برخی از مواد غذایی که نسبتاً غنی از مس هستند در فهرست شده استجدول 2. برای اطلاعات بیشتر در مورد محتوای مواد مغذی غذاها، مرکز FoodData USDA را جستجو کنید.