تفاوت بین مس خالص، برنج، برنز، مس قرمز و مس سفید چیست؟

تفاوت بین مس خالص، برنج، برنز، مس قرمز و مس سفید چیست؟

در زندگی ما محصولات مسی در همه جا دیده می شود مانند برنج، مس سفید، مس قرمز، برنز و ... انواع مختلفی دارد. بنابراین، آیا تفاوتی بین این بسیاری از انواع مس وجود دارد؟ چگونه باید آنها را تشخیص دهیم؟

مس خالص

مس خالص را مس قرمز می نامند که به آن مس قرمز نیز می گویند. دارای انعطاف پذیری خوب، هدایت الکتریکی عالی و هدایت حرارتی است. می توان آن را برای پرس گرم و پردازش پرس سرد به طور همزمان استفاده کرد. این به طور گسترده ای در کابل ها، سیم ها، محصولات مسی الکترو اچ شده ویژه برای جرقه های الکتریکی و سایر محصولات استفاده می شود.

مس قرمز با خلوص بالا دارای ساختار ظریف، محتوای اکسیژن کم، بدون تراخم، منافذ و هدایت الکتریکی عالی است. برای استفاده در قالب های الکترو اچینگ بسیار مناسب است. پس از عملیات حرارتی، الکترودها هیچ جهتی ندارند و برای کوبیدن ریز و ریز بسیار مناسب هستند.

برنجی

آلیاژی که از مس و روی تشکیل شده است برنج نامیده می شود. اگر عناصر تشکیل دهنده فقط مس و روی باشند، پس این فقط معمولی ترین برنج است. از این نوع برنج معمولاً برای ساخت لوله های آب، شیرآلات، لوله های اتصال داخلی و خارجی کولر گازی و رادیاتورها استفاده می شود.

اگر برنج از بیش از دو عنصر شامل سرب، قلع، منگنز، نیکل، آهن، سیلیکون و سایر عناصر تشکیل شده باشد، به آن برنج مخصوص می گویند. این برنج مخصوص دارای سختی بالا، استحکام بالا و مقاومت در برابر خوردگی فوق العاده شیمیایی است. قدرتمند

برنج دارای مقاومت سایش قوی است و لوله مسی بدون درز ساخته شده از آن نرم و دارای مقاومت سایش قوی است. این برنج خاص به طور گسترده ای در کندانسورها، خطوط لوله برودتی، لوله های حمل و نقل زیردریایی، مبدل های حرارتی و سایر قطعات استفاده می شود. محتوای مس آن تنها 62 تا 68٪ است.

مس سفید

اگر آلیاژ مس حاوی نیکل به عنوان عنصر اصلی اضافه شده باشد، آن را مس سفید می نامیم. کوپرونیکل به کوپرونیکل معمولی که یک آلیاژ دوتایی مس-نیکل است و کوپرونیکل پیچیده که عناصر آهن، روی، آلومینیوم و منگنز را اضافه می کند، تقسیم می شود.

کوپرونیکل در صنعت به دو نوع کوپرونیکل الکتریکی و کوپرونیکل ساختاری تقسیم می شود. در میان آنها، مس سفید ساختاری با خواص مکانیکی عالی، مقاومت در برابر خوردگی خوب و رنگ زیبا مشخص می شود.

این نوع مس سفید به طور گسترده استفاده می شود، مانند ماشین آلات دقیق، ماشین آلات شیمیایی و لوازم جانبی عینک. مس سفید الکتریکی دارای خواص ترموالکتریک خوبی است. در میان آنها، مس کنستانتان و منگنز موادی هستند که معمولاً برای ساخت وریستورها، مقاومت‌های دقیق و ابزار دقیق الکتریکی استفاده می‌شوند.

برنز

برنز بیش از 3،{1}} سال است که در کشور ما مورد استفاده قرار می گیرد و می توان گفت اولین آلیاژ مورد استفاده در کشور ما است. معنی اصلی برنز به آلیاژ مس-قلع اشاره دارد. بعدها برای سهولت مدیریت، همه آلیاژهای مس به جز مس سفید و برنج در مجموع برنز نامیده شدند.

و قبل از آن نام عنصر اصلی اضافه شده را برای تشخیص انواع برنز قرار دهید. قلع برنز با قلع به عنوان عنصر اصلی اضافه شده دارای خواص ریخته گری عالی، خواص مکانیکی خوب و خواص کاهش اصطکاک عالی است. برای ساخت توربین، چرخ دنده و یاتاقان بسیار مناسب است. برنز سرب در حال حاضر به عنوان ماده باربر در موتورها و ماشین های سنگ زنی استفاده می شود.

آلومینیوم برنز دارای مقاومت در برابر سایش عالی، مقاومت در برابر خوردگی و استحکام بالا است. به طور گسترده ای در ساخت بوشینگ های با بار بالا، چرخ دنده ها، ملخ های دریایی و غیره استفاده می شود. برنز فسفر دارای رسانایی الکتریکی خوب و حد الاستیک بالا است که آن را برای ساخت فنرهای دقیق و قطعات تماس الکتریکی بسیار مناسب می کند.

پس سکه های مسی باستانی چه نوع مسی هستند؟

در زمان های قدیم، مواد سکه های مسی در سلسله های مختلف نیز متفاوت بوده است. برای ریختن سکه های مسی از برنز، برنج، مس سفید، مس قرمز و... استفاده می شد.

سکه های مسی در کشور من باستان همه از آلیاژهای مس ریخته می شدند. از آنجایی که آلیاژهای مختلف ترکیبات متفاوتی دارند، سکه های مسی نیز در رنگ های مختلف ظاهر می شوند.

به طور کلی، سکه های مس زرد از آلیاژ مس-روی ساخته می شوند، در حالی که سکه های مس فیروزه ای از آلیاژ مس-قلع ساخته می شوند. در نیمه اول سلسله مینگ، موادی که برای ریخته‌گری سکه‌های مسی استفاده می‌شد، عموماً برنز بود، در حالی که در نیمه دوم سلسله مینگ، از برنج استفاده می‌شد.