در فن آوری پردازش آلیاژ تیتانیوم ، ذوب شمش آلیاژ تیتانیوم و تیتانیوم بخش مهمی است. در حال حاضر ، روش های مختلفی برای ذوب شدن تیتانیوم و شمشهای آلیاژ تیتانیوم وجود دارد ، اما بیشترین استفاده از آن روش ذوب قوس خودبرد خلاء است. این روش به دلیل مصرف کم مصرف ، سرعت ذوب بالا و تکرارپذیری کیفیت خوب مورد علاقه است. شمش های به دست آمده توسط ذوب قوس خود در خلاء تمایل به سازماندهی کریستالی عالی و ترکیب شیمیایی یکنواخت دارند و یک پایه محکم برای پردازش بعدی ایجاد می کنند.
با این حال ، ذوب کردن شمش به معنای پایان روند نیست. برای اطمینان از اینکه شمشهای تیتانیوم الزامات مربوط به پردازش بعدی را برآورده می کنند ، باید در معرض آزمایش و غربالگری دقیق قرار گیرند. اول از همه ، ترکیب شیمیایی و محتوای ناخالصی آن باید استانداردهای مورد نیاز را رعایت کند و توزیع این مؤلفه ها و ناخالصی ها در شمش باید یکنواخت باشد. ثانیا ، سازمان داخلی شمش باید یکنواخت باشد و هیچ سازمان درشت عجیب و غریب یا فردی وجود ندارد. سرانجام ، فضای داخلی شمش آلیاژ تیتانیوم باید عاری از اجزاء فلزی یا غیر فلزی و عاری از نقص داخلی مانند تخلخل ، ترک ، انقباض ، تخلخل ، تفکیک سرد و غیره باشد. در عین حال ، روی سطح شمش ، نباید نقصی مانند چین و برآمدگی وجود داشته باشد.
تنها پس از برآورده کردن این الزامات دقیق ، شمش آلیاژ تیتانیوم می تواند وارد مرحله بعدی فرآیند پردازش شود ، تا بتواند محصولات آلیاژ تیتانیوم با کیفیت بالا را تولید کند. بنابراین ، در فرآیند پردازش آلیاژ تیتانیوم ، ذوب و بازرسی شمشهای آلیاژ تیتانیوم و تیتانیوم باید به شدت کنترل شود تا از کیفیت و عملکرد محصول نهایی اطمینان حاصل شود.
