نورد داغ و نورد سرد دو روش اصلی در پردازش فولاد است که تفاوت معنی داری در دمای پردازش ، فرآیندها و ویژگی های محصول حاصل از آن .
نورد داغ ، که عمدتاً در دماهای بالا صورت می گیرد ، معمولاً برای تولید صفحات و بخش های ضخیم استفاده می شود . این روش باعث افزایش انعطاف پذیری فلز می شود ، مقاومت تغییر شکل را کاهش می دهد ، بهره وری را کاهش می دهد ، کاهش می یابد ، و به اندازه کافی در طول 1} رشد می کند. فرآیند خنک کننده . علاوه بر این ، نورد داغ برای کنترل دقیق خصوصیات مکانیکی محصول دشوار است و ممکن است منجر به فشرده سازی غیر فلزی داخلی به ورق های نازک شود ، و این یک پدیده لایه لایه سازی را تشکیل می دهد ، که این امر بر عملکرد فولاد.} تأثیر می گذارد.
در مقابل ، نورد سرد در دمای اتاق صورت می گیرد و معمولاً پردازش بیشتر محصول نورد داغ است . نورد سرد می تواند خصوصیات مکانیکی و دقت بعدی مواد را بهبود بخشد ، سطح محصول صاف . با این حال ، نورد سرد ممکن است باعث سخت شدن سرد مواد شود ، و در نتیجه آن از نظر گرمی در عملکرد گرمی و سختگیرانه آن است. فقیر .
به طور خاص ، تفاوت اصلی بین این دو در:
شکل گیری و عملکرد: نورد داغ می تواند سازمان ریخته گری آن را از بین ببرد ، دانه های فلزی را اصلاح کنید ، خصوصیات مکانیکی را بهبود بخشید . نورد سرد از طریق کار سرد فولاد برای ایجاد تغییر شکل پلاستیکی بزرگ است ، بهبود نقطه . اما شکل بخش فولادی نورد سرد عمدتا باز است ، باز بودن آزاد است.
استرس باقیمانده: بخش فولادی نورد گرم از استرس باقیمانده به طور عمده ناشی از خنک کننده ناهموار ، در حالی که بخش فولادی نورد سرد از استرس باقیمانده مربوط به فرآیند کار سرد است {0.}}}} توزیع استرس باقیمانده نیز بسیار متفاوت است ، استرس باقیمانده بخش های فولادی نورد داغ برای نوع فیلم ، در حالی که استرس باقیمانده از بخش های نورد برای نوع نورد برای نوع نورد برای نوع نورد است که
کمانش مقطع: بخش های فولادی نورد سرد اجازه می دهند تا مقطع کمانش محلی را مقطع کنید ، تا از ظرفیت یاتاقان پس از کمانش استفاده کنید. و بخش های فولادی نورد داغ اجازه نمی دهند مقطع مقطعی محلی.}
به طور خلاصه ، نورد داغ و سرد هر یک از ویژگی های خاص خود را دارند ، انتخاب روش پردازش بستگی به نیازهای خاص محصول و سناریوهای برنامه دارد {{0}
