مواد خام کوپرونیکل، فرمول های ذوب و پردازش

مس سفید واقعا چیست

مس سفید یا مس سفید، یک آلیاژ مس است که نیکل عنصر اصلی اضافه شده در آن است. یک آلیاژ مس دوتایی-نیکل، کوپرونیکل ساده نامیده می‌شود و گریدهایی که حاوی آهن، منگنز یا روی نیز هستند، کوپرونیکل پیچیده هستند. این فلز ظاهر سفید نقره ای، مقاومت خوبی در برابر آب دریا و خوردگی تنش و مقاومت الکتریکی پایدار دارد، به همین دلیل است که به جای اینکه فقط به عنوان شمش فروخته شود، به صورت لوله، میله، صفحه، نوار، فویل و سیم ساخته می شود.

تصور غلط رایجی که ابتدا باید برطرف شود این است که مس سفید برنجی نیست. برنج مس و روی است. کوپرونیکل مس به اضافه نیکل است و مقدار روی آن کم یا وجود ندارد. اختلاط دو خانواده در یک شارژ یکی از سریع ترین راه ها برای از دست دادن گرما است، زیرا روی فشار بخار را در مذاب افزایش می دهد و رفتار خوردگی و رنگ محصول نهایی را تغییر می دهد.

مواد اولیه و ترکیب شارژ

نام‌های کوپرونیکل فرفورژه و ترکیب شیمیایی آن‌ها توسط GB/T 5231 برای بازار چین ثابت شده است، با درجه نیکل 10٪ و درجه نیکل 30٪ به عنوان دو حجمی که بر تولید لوله و صفحه غالب هستند. سپس استانداردهای محصول بر ابعاد و خواص مکانیکی حاکم است: GB/T 1527 و EN 12449 برای لوله، ASTM B111 و ASTM B466 برای کندانسور و لوله لوله، و ASTM B122 برای صفحه، ورق و نوار.

قوانین دسته بندی که حرارت را در داخل مشخصات نگه می دارد

شارژ را طوری تنظیم کنید که درجه مواد اولیه انتخاب شده برابر یا کمی بهتر از درجه محصول نهایی باشد. هرگز یک مشخصات را با استوک درجه پایین رقیق نکنید.

برای عناصر گران قیمت مانند نیکل، نیمی از وسط تا پایین محدوده استاندارد را هدف قرار دهید، زیرا{0}}از-افزودن‌های بالای محدوده بدون افزودن ارزش خدمات، هزینه دارد.

اجازه دهید تا عنصر در حین ذوب از بین برود. نیکل و مس پایدار هستند، اما منگنز و روی پایدار نیستند، بنابراین شارژ با کمک هزینه اکسیداسیون، تبخیر شدن و از دست دادن ضایعات محاسبه می شود.

قبل از ذوب نهایی، مواد نسوز، فرار یا به راحتی اکسید شده را به عنوان آلیاژ اصلی تشکیل دهید. نیکل، آهن و منگنز در این روش به جای فلزات خالص اضافه می شوند.

فلز جدید را به طور عمدی با برگشت تطبیق دهید: برگشت های اولیه، برگشت های ثانویه و ضایعات کوچک یا بزرگ به گونه ای متناسب هستند که مذاب از گرما به گرما ثابت بماند.

آلیاژهای پیچیده دسته ای با گرما گرم می شوند و همه اجزاء از جمله آلیاژهای اصلی را وزن می کنند. شارژ آزمایشی-و-خطا بعداً به عنوان تغییر در ضخامت دیواره لوله و هدایت نشان داده می‌شود.

مسیر ذوب، ریخته گری و پردازش

مذاب با یک پوشش خشک زغال چوب یا فلاکس محافظت می شود زیرا هم مس و هم نیکل اکسید می شوند و هم اکسید نیکل پس از قرار گرفتن در حمام کاهش آن بسیار دشوار است. اکسید زدایی با منگنز یا افزودن منیزیم کنترل شده انجام می شود، نه با فسفر، زیرا فسفر باقیمانده به جوش پذیری و عملکرد آلیاژ در آب دریا آسیب می زند. دمای ریختن مقدار متوسطی بالاتر از مایع درجه تنظیم می شود. گرمای بیش از حد باعث افزایش جذب گاز و درشت شدن دانه می شود، در حالی که گرمای بیش از حد کم باعث ایجاد اشتباه در دیواره های نازک-لوله می شود.

پس از ریخته‌گری، مسیر فرآوری به محصول نهایی برای آلیاژهای مس متعارف است: کار داغ دال یا بیلت ریخته‌گری، بازپخت، نورد سرد یا کشش سرد با آنیل‌های میانی، و آنیل نهایی یا رول تمپر که خواص مکانیکی و اندازه دانه را ثابت می‌کند. لوله مبدل‌های حرارتی در حالت بازپخت برای خم شدن تمام می‌شود، سپس جریان گردابی در تمام طول آن آزمایش می‌شود و فشار قبل از بسته‌بندی آزمایش می‌شود. نوار و صفحه با دمای مشخص شده آنیل می شوند و از نظر عیوب سطحی بررسی می شوند، زیرا نیکل نیکل در مورد ادغام ها نابخشوده است و در اکسیدی که بعداً به مسیرهای نشتی تبدیل می شود-غلط می شود.

کنترل کیفیت و عیوب رایج

عیوبی که اغلب برای تولید کننده نیکل نیکل هزینه زیادی دارد عبارتند از تخلخل گاز، ترکیبات اکسید، و رانش شیمیایی در منگنز و آهن. هر سه در مرحله مذاب کنترل می شوند، بنابراین عمل کار حول حفاظت مذاب، وزن بار تایید شده و تجزیه و تحلیل طیف نگاری قبل از ریختن به جای بعد از ریخته گری ساخته شده است. حرارتی که خارج از محدوده نیکل یا آهن است را نمی توان پس از انجماد با هزینه قابل قبول اصلاح کرد.

آزمایش رهاسازی برای سفارش کوپرونیکل معمولاً ترکیبی از تجزیه و تحلیل شیمیایی از گرما، آزمایش کشش در مزاج مشخص، تعیین اندازه دانه، بررسی جریان گردابی و آزمایش فشار برای آزمایش‌های لوله، شعله‌ور شدن یا مسطح شدن در جایی که استاندارد محصول به آنها نیاز دارد، و بازرسی ابعادی است. گواهینامه ها به EN 10204 نوع 3.1 با شماره حرارتی صادر می شود که مواد را تا بسته نهایی دنبال می کند، که اجازه می دهد تا یک قطعه شکست خورده به یک ریخته گری خاص ردیابی شود و ذوب شود.

سوالات متداول

س: آیا مس سفید همان برنج است؟

پاسخ: خیر. مس سفید یک آلیاژ مس-نیکل است که نیکل عنصر اصلی اضافه شده در آن است. برنج یک آلیاژ مس{2}}روی است. این دو خانواده رنگ، رفتار خوردگی و عمل ذوب متفاوتی دارند و شارژ آنها باید جداگانه نگه داشته شود.

س: کدام استاندارد ترکیب کوپرونیکل را اصلاح می کند؟

پاسخ: GB/T 5231 نام‌گذاری و ترکیب شیمیایی مس فرفورژه و گریدهای آلیاژ مس را تعیین می‌کند، در حالی که استانداردهای محصول مانند GB/T 1527، ASTM B111، ASTM B466 و ASTM B122 ابعاد، دما و الزامات مکانیکی را برای لوله، لوله، صفحه و نوار تعیین می‌کند.

س: چرا از فسفر برای اکسیداسیون در کوپرونیکل استفاده نمی شود؟

پاسخ: فسفر باقیمانده به قابلیت جوشکاری و عملکرد آب دریا آسیب می رساند. به جای آن از منگنز یا یک افزودنی منیزیم کنترل شده همراه با یک پوشش محافظ استفاده می شود که در وهله اول جذب اکسیژن را محدود می کند.

س: بزرگترین خطر هنگام خرید ضایعات مسی نیکل برای ذوب مجدد چیست؟

الف: آلودگی متقاطع با برنج یا برنز. روی و سرب وارد مذاب می شوند و با هزینه مناسب قابل حذف نیستند، بنابراین ضایعات خریداری شده باید بر اساس درجه طبقه بندی شده و قبل از شارژ شدن با تجزیه و تحلیل تایید شوند.

س: لوله کوپرونیکل چگونه برای خدمات مبدل حرارتی تحویل داده می شود؟

پاسخ: در حالت بازپخت برای خم شدن و غلتش در صفحات لوله، با بررسی جریان کامل-گردابی-، آزمایش فشار هیدرواستاتیک یا پنوماتیک، رکوردهای ابعادی و اغلب به صورت بسته‌های خم شده U- با اعداد گرمایی مشخص شده در هر بسته.

س: آیا می توان کوپرونیکل را در محل جوش داد و ساخت؟

پاسخ: بله، با فلز پرکننده منطبق و ورودی گرمای کنترل شده، اما محل اتصال باید تمیز بماند و{0}} محکم باشد. باقیمانده فسفر و گوگرد در فلز پایه دلایل اصلی شکست جوش در سرویس آب دریا هستند.