تفاوت بین مس خالص، برنج، برنز، مس قرمز و مس سفید چیست؟ سکه های مسی از چه نوع مسی ساخته می شوند؟
در زندگی ما محصولات مسی در همه جا دیده می شود مانند برنج، مس سفید، مس قرمز، برنز و... انواع مختلفی دارد. بنابراین، تفاوت بین بسیاری از انواع مس چیست؟ چگونه باید آنها را تشخیص دهیم؟
مس خالص
مس خالص را مس قرمز می نامند که به آن مس قرمز نیز می گویند. دارای انعطاف پذیری خوب، رسانایی الکتریکی و هدایت حرارتی عالی است و می توان از آن برای پرس گرم و پرس سرد به طور همزمان استفاده کرد. به طور گسترده ای در محصولاتی مانند کابل ها، سیم ها و مس مخصوص الکترو اچینگ برای جرقه های الکتریکی استفاده می شود. مس قرمز با خلوص بالا دارای ساختار ظریف، محتوای اکسیژن کم، بدون چشم ماسه، منافذ و هدایت الکتریکی عالی است. برای قالب های الکترو اچینگ بسیار مناسب است. پس از عملیات حرارتی، الکترود هیچ جهتی ندارد و برای کوبیدن ریز و دقیق بسیار مناسب است.
برنج
آلیاژی که از مس و روی تشکیل شده است برنج نامیده می شود. اگر عناصر تشکیل دهنده فقط مس و روی هستند، پس این فقط رایج ترین برنج است که معمولاً برای ساخت لوله های آب، شیرها، لوله های اتصال دستگاه داخلی و خارجی کولر گازی و رادیاتورها استفاده می شود.
اگر ترکیب برنج بیش از دو عنصر شامل سرب، قلع، منگنز، نیکل، آهن، سیلیکون و سایر عناصر باشد، به آن برنج مخصوص می گویند. این برنج ویژه دارای سختی بالا، استحکام بالا و مقاومت در برابر خوردگی شیمیایی قوی است.
برنج دارای مقاومت سایش قوی است. لوله های مسی بدون درز ساخته شده از آن نرم و مقاوم در برابر سایش هستند. این برنج خاص به طور گسترده ای در کندانسورها، خطوط لوله با دمای پایین، لوله های حمل و نقل زیردریایی، مبدل های حرارتی و سایر قطعات استفاده می شود. محتوای مس آن تنها 62 تا 68٪ است.
کوپرونیکل
اگر آلیاژ مس از نیکل به عنوان عنصر اصلی اضافه شده استفاده کند، آن را مس نیکل می نامیم. کوپرونیکل به دو دسته مس نیکل معمولی از آلیاژ دوتایی مس نیکل و کوپرونیکل پیچیده با عناصر آهن، روی، آلومینیوم و منگنز تقسیم می شود. در صنعت، کوپرونیکل به دو دسته کوپرونیکل الکتریکی و کوپرونیکل ساختاری تقسیم می شود. در میان آنها، کوپرونیکل ساختاری با خواص مکانیکی عالی، مقاومت در برابر خوردگی خوب و رنگ زیبا مشخص می شود. این نوع نیکل به طور گسترده استفاده می شود، مانند ماشین آلات دقیق، ماشین آلات شیمیایی و لوازم جانبی عینک. نقره نیکل الکتریکی دارای خواص ترموالکتریک خوبی است. در میان آنها، مس کنستانتان و منگنز معمولاً موادی هستند که برای ساخت وریستورها، مقاومتهای دقیق و ابزار دقیق الکتریکی استفاده میشوند.
برنز
برنز بیش از 3،000 سال است که در کشور من استفاده شده است. می توان گفت اولین آلیاژ مورد استفاده در کشور من است. معنی اصلی برنز به آلیاژ مس-قلع اشاره دارد. بعدها برای سهولت مدیریت، همه آلیاژهای مس به جز نقره نیکل و برنج به طور یکنواخت برنز نامیده شدند. و نام عنصر اصلی اضافه شده در جلو اضافه می شود تا انواع برنز را تشخیص دهد. قلع برنز با قلع به عنوان عنصر اصلی اضافه شده دارای عملکرد عالی ریخته گری، خواص مکانیکی خوب و عملکرد عالی کاهش اصطکاک است. برای ساخت توربین، چرخ دنده و یاتاقان بسیار مناسب است. برنز سرب به عنوان یک ماده یاتاقان مورد استفاده در موتورهای فعلی و آسیاب ها استفاده می شود. آلومینیوم برنز دارای مقاومت سایش عالی، مقاومت در برابر خوردگی و استحکام بالا است. به طور گسترده ای در ساخت بوشینگ های پر بار، چرخ دنده ها، ملخ های دریایی و غیره استفاده می شود. برنز فسفر دارای رسانایی خوب، حد الاستیک بالا است و برای ساخت فنرهای دقیق و عناصر تماس الکتریکی بسیار مناسب است.
پس سکه های مسی باستانی چه نوع مسی هستند؟
در زمان های قدیم، مواد سکه های مسی در سلسله های مختلف نیز متفاوت بوده است. برای ریختن سکه های مسی از برنز، برنج، مس سفید، مس قرمز و... استفاده می شد. سکه های مسی در کشور من باستان همگی با آلیاژهای مس ریخته می شدند. از آنجایی که ترکیب آلیاژهای مختلف یکسان نیست، سکه های مسی نیز در رنگ های مختلف ظاهر می شوند. به طور کلی، سکه های مس زرد با آلیاژهای مس-روی و سکه های مس آبی با آلیاژهای مس-قلع ریخته گری می شوند. در نیمه اول سلسله مینگ، برنز رایجترین ماده برای ریختهگری سکههای مسی بود، در حالی که در نیمه دوم از برنج استفاده میشد.
