تجزیه و تحلیل دقیق علل ترک های ریخته گری در ریخته گری مس



1. مقاومت در برابر ترک خوردگی ریخته گری مس
ترک داغ یک آلیاژ به تمایل آلیاژ به ایجاد ترک در دماهای بالا اشاره دارد. این یکی از عیوب ریخته گری رایج برخی از ریخته گری های آلیاژ مس است. معمولاً شکل ترکهای داغ پرپیچوخم و نامنظم است که در امتداد مرز دانهها ایجاد میشوند. سطح ترک اغلب به شدت اکسید شده و هیچ درخشندگی فلزی ندارد.
با توجه به موقعیت آن بر روی ریخته گری، ترک داغ اغلب به ترک خوردگی خارجی و ترک داخلی تقسیم می شود. ترکهای خارجی اغلب از بینظمیهای سطح ریختهگری، گوشههای تیز، تغییر در ضخامت مقطع و سایر مکانهای مشابه که میتوانند غلظت تنش ایجاد کنند، شروع میشوند. به تدریج به داخل قسمت ریخته گری، با سطح وسیع تر و فضای داخلی باریک تر، گسترش می یابد و گاهی اوقات از کل بخش ریخته گری می گذرد. ترک های داخلی در نقطه انجماد نهایی در داخل ریخته گری رخ می دهد. به طور کلی به سطح ریخته گری گسترش نمی یابد. سطح ترک بسیار ناهموار است و اغلب دارای چنگال های زیاد است و درجه اکسیداسیون آن سبک تر از ترک بیرونی است.
عموماً اعتقاد بر این است که ترک خوردگی داغ آلیاژها در طول فرآیند انجماد اتفاق می افتد، یعنی زمانی که بیشتر آلیاژ جامد شده است، اما هنوز مقدار کمی مایع بین دندریت ها وجود دارد. در این زمان انقباض خطی آلیاژ زیاد و استحکام آلیاژ کم است. اگر قالب ریخته گری از انقباض آن جلوگیری کند، ریخته گری تنش انقباضی بزرگی را بر روی اتصال داغ ایجاد می کند. هنگامی که کرنش در اتصال داغ بیشتر از کرنش مجاز آلیاژ در آن دما باشد، ترک داغ ایجاد می شود.
با این حال، برای همان آلیاژ، اینکه آیا ترک داغ در قطعات ریخته گری رخ می دهد یا خیر، اغلب به عواملی مانند مقاومت ریخته گری، ساختار ریخته گری و فرآیند ریخته گری بستگی دارد. در طی فرآیند تراکم ریخته گری، هر روشی که بتواند تنش انقباضی آن را کاهش دهد و استحکام آلیاژ در دمای بالا را بهبود بخشد، به جلوگیری از بروز ترک های داغ کمک می کند. بنابراین، در تولید واقعی، معمولاً اقدامات مؤثری مانند افزایش تسلیمپذیری قالب ریختهگری، بهبود ساختار قالب، بهبود محل ورود آلیاژ به قالب ریختهگری و تنظیم منطقی دندههای تقویتکننده و خنکسازی برای جلوگیری از ترکخوردگی داغ انجام میشود. . تمایل آلیاژ به ترک داغ بستگی به خواص آلیاژ دارد. به طور کلی، هر چه تفاوت بین دمایی که در آن یک اسکلت کامل دندریت در طی فرآیند انجماد آلیاژ شروع به تشکیل میشود و دمایی که در آن انجماد به پایان میرسد، بیشتر باشد و هر چه میزان انقباض آلیاژ در این دوره بیشتر باشد، بیشتر میشود. تفاوت. هر چه تمایل آلیاژ به ترک خوردگی حرارتی بیشتر باشد.
2. مقاومت در برابر فشار
مقاومت فشار ضعیف ریخته گری به این معنی است که هنگام اعمال فشار بر روی قالب های ریخته گری، فشار از داخل یا خارج ریخته گری نشت می کند که ممکن است به صورت نشت روغن، نشت هوا، نشت آب و غیره ظاهر شود. یکی از سخت ترین مشکلات است. در میان عیوب ریخته گری حل می شود و علل ممکن است متفاوت باشد. عیوب ناشی از ترکیب عیوب.
ریخته گری در آب غوطه ور می شود و حفره داخلی ریخته گری با هوای فشرده پر می شود. هوای فشرده از مسیری که بر اثر عیوب سطح داخلی، عیوب داخلی و عیوب سطح بیرونی ریخته گری تشکیل شده است عبور کرده و به سطح آب می رسد. حباب ها ظاهر می شوند که نشان دهنده بازرسی فشار ضعیف است.
در ریختهگریهای آلیاژ مس، الزامات چگالی آلیاژ بالاست، بنابراین بهبود مقاومت هیدرولیکی ریختهگریهای آلیاژ مس و جلوگیری از نشتی کلید تولید شده است. با تولید تأیید شده است که تا زمانی که ضخامت معینی از کریستال های ستونی یا ساختارهای کریستالی هم محور ریز در مقطع ریخته گری به دست آید، مقاومت فشار هیدرولیک می تواند الزامات استفاده را برآورده کند. با این حال، بلورهای ستونی در شرایط سرد شدن سریع به راحتی به دست می آیند، اما در شرایط کلی ریخته گری شن و ماسه به سختی به دست می آیند. برای ریخته گری های خاص، روش افزایش دمای ریختن برای به دست آوردن ساختار بلوری ستونی تأثیر بسیار آشکاری دارد. دمای ریختن ریخته گری مس بسیار پایین است، ساختار آلیاژی شل است، مشکل نشتی ریخته گری جدی است و "عرق قلع" و ترک های داغ هر از گاهی رخ می دهد.
هنگامی که دمای ریختن افزایش می یابد، ساختار ریخته گری به کریستال های ستونی متراکم تبدیل می شود و ریخته گری واجد شرایط به دست می آید. (منبع: ریخته گری آلیاژ مس)







